Waarom lukt het mij nu gewoon niet om sterk te zijn?
Je wil niet dat angst bepaalt hoe jij je leven leeft. En toch merk je dat het steeds opnieuw gebeurt.
Misschien houd je jezelf klein op momenten waarop je eigenlijk wil laten zien wat je kunt. Misschien lig je wakker van geld, ook al is er op dat moment geen echt tekort. Of misschien is de angst zo breed geworden dat je bijna overal gespannen op reageert, zonder nog te weten waar het ooit begon.
Het vervelende is dat je het zelf ook ziet. Je voelt dat je in bepaalde situaties niet jezelf bent en dat zit je dwars. Je probeert sterk te zijn, jezelf toe te spreken, door te zetten. Toch neemt de angst het telkens weer over.
Dat ligt niet aan jou. Vaak weet je niet eens dát er een angst onder zit. Je merkt alleen de gevolgen: het piekeren, het uitstellen, het jezelf kleiner maken dan je bent.
Ik ken dat van dichtbij. Bij mij zat er een diepe angst voor tekort onder, zo sterk dat hij me telkens opnieuw meenam in een negatieve spiraal. Pas toen ik zag dat het angst wás, en waar die vandaan kwam, kon er iets beginnen te veranderen.
Want daar begint het: bij bewust worden van wat er onder je angst ligt. Geen snelle oplossing, wel begrijpen waarom je lichaam reageert zoals het doet.




